کاردرمانی با داشتن یک دیدگاه کلی نگر ، نقش کلیدی را در توانبخشی مشکلات عصبی عضلانی، موانع محیطی، و فاکتور های روانی اجتماعی افراد مبتلا به مشکلات عضلات کف لگن ایفا می کند، و درواقع هیچ حیطه درمانی چنین دیدگاه جامعی را درباره ی اختلالات کف لگن ندارد، این آسیب های فیزیولوژیکی ناشی از نقص عملکرد عضلات کف لگن می تواند منجر به ایجاد اضطراب،و افسردگی در بیمار شوند و درنتیجه انجام هر گونه مداخله ای جهت بهبود وضعیت این بیماران را مختل کند، کاردرمانی علاوه بر توانبخشی جسمانی نقص عملکرد عضلات کف لگن می تواند با انجام مداخلات روانی_اجتماعی باعث بهبودی همه جانبه فرد مبتلا شود، لازم به ذکر است کاردرمانی بعد از ایجاد بهبودی در موارد فوق الذکر باعث استقلال عملکرد فرد در روابط جنسی ، و مشغولیت های اجتماعی می گردد که از مهم ترین حیطه های کار (occupation) در چهارچوب کاردرمانی (otpf) می باشد.
کاردرمانگر فرزاد ربیعی؛ کارشناسارشد کاردرمانی
]]>